Понедельник, 28 09 2020
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Псіхалагічная гігіена

  • Понедельник, 24 февраля 2020 23:42
  • Автор 

Вольга Гапеева. Кэмэл-трэвэл. Мінск, «Галіяфы», 2019.

 

Я не ведаю, ці звярталася Вольга Гапеева да псіхааналітыка. Магчыма, яна, як і многія ўдумлівыя пісьменнікі, сама сабе псіхааналітык. Але і яе папярэдняя творчасць, і свежы раман «Кэмэл-трэвэл» яскрава сведчаць пра тое, што аўтарка глыбока задумваецца пра ўплыў грамадства на фарміраванне нашай псіхікі, комплексаў, уяўленняў, поглядаў. Адкрыта пазіцыянуе права жанчыны самой вызначаць уласны жыццёвы шлях і межы дазволенага.

Новая кніга, думаецца мне, названая раманам вельмі ўмоўна і метафарычна. Не, безумоўна, у ёй ёсць лірычная гераіня, калізіі яе лёсу і сталення. Аднак гэта хутчэй зборнік замалёвак, разваг пра ўласнае няпростае дзяцінства. Эпічнасць жа тут у тым, што гэта горкая праўда лёсу цэлага пакалення. Гэта кніга далёк не толькі пра Вольгу…

Сумбур у дзіцячай галаве ад наяўнасці абстрактных ідэй і лозунгаў, ад наяўнасці дзвюх краін (БССР і СССР), двух гімнаў, табу на пяшчоту і слабасць, на здаровую жаноцкасць… Усё гэта не магло не паўплываць і пэўным чынам не траўмаваць нават тых, каму яшчэ няма і сарака…

Уявіце, напрыклад, якім горкім расчараваннем можа стаць для дзіцяці халодная рэакцыя мамы на яе самаробны падарунак. Ці па якім праве дзяўчынцы адмаўляюць гуляць у спартовыя гульні з хлопцамі? Чаму ўкараняюць забабонны страх перад залішняй весялосцю, якая быццам бы абавязкова прывядзе да бяды? А яшчэ – адчуванне таго, што ты можаш быць цікавым толькі сваімі гучнымі перамогамі. Ды і назву кнігі дала дужа паказальная гісторыя: маленькая дзяўчынка, якую фатаграфуюць на верблюдзе, ужо саромеецца свайго цела і ўцягвае жывот.

Пісьменніцкі розум прагна аналізуе вытокі сваіх паводзінаў, свайго ладу жыцця. Здаецца, Вольга Гапеева знайшла «дзэн», бо прызнанне ўласных праблем – ужо шлях да іх вырашэння:  «І цяпер, пражываючы кожны дзень, я імкнуся зрабіць усё так, каб пасля не засталося вузлоў, якія трэба будзе разблытваць ці якія будуць замінаць вольна рухацца ў прасторы». А яшчэ яна вучыць чытачоў не ўскладаць віну толькі на ўласныя плечы, смела выкрывае дэструктуўныя ўплывы грамадства на асобу. Раскрывае вочы на вартасць і каштоўнасць кожнай асобы.

Нягледзячы на перашкоды, трэба шукаць сябе. Нават калі падаецца, што ўласнае «я» безнадзейна схаванае пад тонамі забарон і перасцярог.

 

Юля Алейчанка

 

Прочитано 217 раз Последнее изменение Вторник, 25 февраля 2020 00:22

Публикуется в ...

  • У пошуках свабоды 
    У пошуках свабоды  Васіль Грыно – мастак, які тонка адчувае неабходнасць свабоды творчасці. Нарадзіўся Васіль ў Мінску, вырас у Рэчыцы, у 20 гадоў…
  • Каталог гісторый
    Каталог гісторый Уявіце: мурал «Лічбавы свет» беларуса Яўгена Сасюры быў прызнаны летась лепшым у свеце! Стваральнікі міжнароднай інтэрнэт-платформы Street Art Cities абралі…
  • Эпоха ў партрэтах
    Эпоха ў партрэтах Разглядаючы нетыповыя працы Сяргея Русака, міжволі прыходзіш да асацыяцыі з мастацкім светам Герхарта Рыхтара, нядаўна прадстаўленым шырокай аўдыторыі у фільме…
  • Валянцін са сваёй Валянцінаю  
    Валянцін са сваёй Валянцінаю    Алесь Замкоўскі. Наступны прыпынак. Мн., Кнігазбор, 2018. Вершаваны зборнік Алеся Замкоўскага – з’ява ўнікальная. Звычайна паэты-пачаткоўцы намагаюцца як мага раней…
  • Тым, хто шукае
    Тым, хто шукае Ілля Сін. Libido. Мінск, Кнігазбор, 2018. Помніцца, аўтар кнігі загадзя папярэджваў прагных чытачоў: у «Libido» вельмі мала пра цялеснае жаданне.…