Пятница, 04 12 2020
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Ежы Плесняровіч. У цемрадзі снежнай

  • Среда, 21 октября 2020 09:35

Ежы Плеснярович (1920-1978) — польскі паэт, перакладчык беларускай (у прыватнасці, з Максіма Танка), рускай, украінскай, славацкай і чэшскай літаратуры, тэатральны і радыёрэжысёр, культурны аніматар.

Тое, што быццам мора

Люстэрка бясконцасці
мора рэчаў

Смуглы вятрыска павёў чаўны ў затокі
заходаў дрэвы застылі срэбныя
аблокі бялявыя развітваліся з ветразямі
са старых гравюр
маракі сну

Люстэрка бясконцасці
мора рэчаў

Скалы злоўленыя ў нябесны нерат
статуі ледавікоў
палярная зорка выцінала
імчаліся квадрыгі віху
рмора моршчыла бровы

Люстэрка бясконцасці

 

Матка

Мы мінём —
і ты і я і пёрка ночы
забітыя варожымі крыламі
імжы ў далёкіх лужынах
апошняе світанне

Скінутыя з эшафоту лічбаў
мы мінём
перш чым у соснах адшуміць рэха радзімы
патухнуць сузор’і
забытых імёнаў

На нашы бяздомныя рукі
могілкі кінуць сонную ігліцу
мы мінём
у нашым спусцелым доме
нічога не спытаюць спалоханыя лямпы

Мы мінём —
і ты і я і пёрка ночы
забітыя варожымі крыламі
рокат змроку рагоча
труны з дошак ратунку
труны з дошак ратунку

Ці знойдзе схоў
у матчыным шчырым уздыху
крупінка вечнасці
міф?

 

Песня

У цемрадзі снежнай
іржуць пажары, ствараючы рэха,
борам, лесам, полем, папарам дым.
Зорка лёсу,
берагі паказваеш каменнага горада,
берагі горада са сну
ў цемрадзі снежнай.

Ціша,
ціша без зрэнак.
Сабор, як хмара, схіляе чало,
шэпт шыбаў,
хмурыцца неба, падпёртае ўсімі
крыжамі.

Над магілай якія песні,
якія малітвы
нясуць
птушыныя чароды?

Услухоўваюся ў дасвецце.

Толькі плач,
аднагадовы плач
лапоча крылом
дарэмна.

У цемры снежнай
услухоўваюся
ў дасвецце.

Вось
зорка лёсу,
горад са сну,
плач малюткі,
айчына
у цемрадзі снежнай.

 

Паэма [II]

Праз салдацкую песеньку ўплаў,
каб залпам перасунуць гарызонт,
каб выкрасаць з грукату рубеж.

Кругагляд, заціснуты ў кулаку
памерлага,
большаў датуль,
пакуль з рукі ў руку перакладвалі
безыменную прастору,
безыменнае маўчанне.

Тут, на зямлі, стаптанай аглядальнікамі,
згорбленыя пад цяжарам уяўлення,
пратычкоўваем лінію —
далёкую,
такую блізкую.
Хай значыць столькі, колькі айчына.

 

Песня другая

У цемрадзі снежнай
знікае апошняя зорка
у цемрадзі снежнай
сціхае музыка ля скроні
у цемрадзі снежнай
носяцца чароды птушак
у цемрадзі снежнай
з трывогай лапочуць гадзіннікі
у цемрадзі снежнай
гарады са сну руіны
у цемрадзі снежнай
ціша без зрэнак аблудная

Услухоўваюся ў дасвецце.
а то плача дзіця
лапоча крылом
дарэмна

Зорка лёсу
ты куля
часу
у цемрадзі снежнай
вось айчына горад са сну плач дзіцяці
у цемрадзі снежнай

Пераклад з польскай
Алеся Емяльянава-Шыловіча

 

Крыніца: Маладосць

Прочитано 641 раз