Суббота, 14 12 2019
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Паэзія «Полымя». Міхал Бараноўскі. Люстэрка

  • Четверг, 28 ноября 2019 11:10

Бараноўскі Міхал (Міхаіл Аляксандравіч) нарадзіўся ў 1984 годзе ў горадзе Мінску. Скончыў БДПУ імя Максіма Танка па спецыяльнасці «Гісторыя і замежная мова». Пасля службы ў войску з 2008 года працуе ў Літаратурным музеі Максіма Багдановіча. Аўтар кнігі «Volumen.1» (2016). Лаўрэат прэміі «Дэбют» імя Максіма Багдановіча (2017).

 

* * *

У люстэрка старое ўзіраюся пільна

У яго глядзелася маладая яшчэ бабуля

Маці малая

І дзед якога я ніколі не бачыў.

Раму паела часам

Срэбра асыпалася

Рабаціннем шэрым пабіла твар мой.

Самае то каб напісаць верш сур’ёзны глыбокі

Пра моўчу і памяць і бесчас

Пішу

Як жа патрапіць

Па той бок люстэрка

Думае сонечны зайчык

 

 

* * *

Гісторыя Беларусі як адрыўны каляндар

Старыя старонкі дзеці парэзалі на калажы

І ілюстрацыі да сценгазеты

Хтосьці зрабіў бусліка

Хтосьці прыхапіў асабліва нялюбыя ў прыбіральню

Хтосьці скруціў папяроску

Альбо распаліў імі ў печы каб прыгатаваць табе есці

Злуешся на дзеда з бабай за такія турботы

Што табе тае праўды хлапчыска

Хочаш споведзі альбо спавядацца

Шукаеш герояў

Дык гэта яны прыхапілі тыя лісты ў прыбіральню

Шукаеш адказы на пытанні

Але ці здолееш іх данесці ў наступнасць

Не ведаеш на каго скіраваць нянавісць

Дык пачытай сценгазету.

Выбірай сабе казку да смаку і кладзіся спаць

Бо заўтра рана ўставаць

Так і раблю але перад сном

Кідаю позірк на папяровага Страцім-лебедзя

 

 

КАЛІНАВЫ МОСТ

Захацеў вярнуцца і ўсё выправіць,

А там замест уласных памылак ужо чужыя.

Як спускацца з шашы да моста, крыху ўбок ад сцежкі — «ключ».

Кожны раз, калі ехалі з горада гэтым шляхам,

то спыняліся з яго напіцца.

Стары эмаліраваны кубачак на галінцы быў знакам.

Каб не мінулі, запамятаўшы.

На тое, як рухаецца жоўты пясочак пад напорам «жывой вады»,

можна было глядзець бясконца.

Стрыечная сястра крочыць па кладцы праз балаціну,

а за ёй брацельнік.

Ён бачыць гадзюку, што паўзе праз дошку і босую нагу сястры,

якая смела ступае, не заўважаючы чорнай стужкі.

Мінула больш за 30 гадоў, як пачуў яго ўзрушаны расповед.

І як зараз перад вачыма змяя і пальчыкі, якія размінаюцца

ў пары сантыметраў з небяспекай.

Вялікая артылерыйская гільза ў калоду загнаная:

Калісь пэўна хораша гвазданулі з гаўбіцы

А зараз сусед прыладзіў яе пад кавадла

І раўняе цвікі

Б’е малатком па стальным азадку

І пытаецца

Ці будзеш у людзей больш страляць

Ці будзеш

А яна толькі цінь

Дзінь

...Дзе сякера Міхалка

А ён

Як скрозь зямлю праваліўся

І рукі разводзіць

Расказваў дзед любімы свой успамін пра мяне і смяяўся

З казачна-дзіцячага светасузірання.

А зараз гэта мой успамін пра яго успамін

Пра тое як мы разам чысцілі ляда

Бо сам я таго ўжо амаль не памятаю.

Можаш загугліць

Л-Я-Д-А

Для таго каб бульба радзіла

Баба чытала замовы.

І на ўсялякі выпадак сыпала

Калійныя ўгнаенні

Крыгай выцягнулі з балота чарапаху

Ну як у гэта паверыць

Каб патрапіць у вёску да дзеда з бабай

Трэба было праз драўляны мост перайсці раку

Мост той згарэў

І цяпер нічога не злучае

Сталасць з дзяцінствам.

 

Чытайце падборку цалкам у часопісе «Полымя» №11 (лістапад). 

Прочитано 220 раз
Авторизуйтесь, чтобы получить возможность оставлять комментарии