Воскресенье, 24 06 2018
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Друкуецца ў «Маладосці». Алесь Яфімаў. Скажоная алегорыя рэфлексіі

Урывак.

Калі Муж прачнуўся, побач нікога не было. Не разумеючы, колькі прайшло часу з таго моманту, як адключыўся, ён устаў, намацаў мышку камп'ютара. Чорны манітор «ажыў», непрыемна пырснуўшы святлом у вочы. Муж згарнуў фільм, паглядзеў у правы ніжні кут дысплэя. Трэцяя гадзіна ночы. Зразумеў, што праспаў занадта шмат. А дзе ж Жонка?

Першая думка — яна выйшла ў прыбіральню, ванны пакой або на кухню. Адразу падумалася, што тым самым, магчыма, яна яго і пабудзіла. Але нешта было не тое. Уцяміць штосьці спрасонку было вельмі цяжка, аднак шасцерні ў галаве пачалі варушыцца. «Калі б Жонка прыйшла і ўбачыла, што я сплю, няўжо яна мяне адразу бы не разбудзіла? Чаму яна не выключыла камп'ютар? Кіно не даглядзела...» Стала трывожна. Муж, заспаны, жмурачыся, тупіў у манітор і прыслухоўваўся. Але было ціха, і гэтая цішыня раздзьмувала трывогу.

Крыху пасядзеўшы, устаў з ложка, уключыў святло. Ціха. Асцярожна, хоць відавочных прычын для таго не было, пайшоў у калідор, дзе таксама ўключыў асвятленне. Цішыня. Зірнуў на выключальнікі для прыбіральні, ваннага пакоя, кухні — усе ў становішчы оff. Крадком пайшоў у бок кухні. Мозг маляваў усякія жудасныя карціны: напрыклад, праслізнула думка, быццам Жонка зайшла туды па што-небудзь, спецыяльна не запальваючы святло, і раптоўна памерла. Інсульт, тромб, сэрца, яшчэ якая трасца — уключаць святло ў кухні было вельмі страшна. Аднак Муж пстрыкнуў выключальнікам і зазірнуў у пакой. Ні Жонкі, ні яе трупа ў кухні не было, як не было і нічога падазронага ці незвычайнага. Муж выдыхнуў з палёгкай і адразу ж глыбока ўздыхнуў — сам не заўважыў, як да гэтага, яшчэ стоячы ў калідоры, затаіў дыханне. Знянацку дзесьці зусім побач пачуўся гучны рык. Ад нечаканасці і напружанасці Муж спуджана ўздрыгнуў. Аднак гэта ўсяго толькі «ажыў» стары халадзільнік. «Цьфу ты, чорт! Ты яшчэ тут...»

Пачуццё трывогі змянілася на нейкае іншае. Цяпер Муж адчуваў у першую чаргу незвычайную ірэальнасць сітуацыі. Ну, добра — кухня: гаспадыня, якая ведае яе як свае пяць пальцаў, можа абысціся без уключанага святла, каб, напрыклад, узяць нешта з халадзільніка. Урэшце, тут ёсць акно, якое дае пэўнае асвятленне. Але Жонка заўсёды ўключала люстру, нават не задумваючыся пра гэта... У той жа час у прыбіральні і ў ванным пакоі вокнаў няма, і ноччу там амаль апраметная цемра — наўрад ці яна сунулася б туды без святла. Магчыма, нешта стрэліла ў галаву і Жонка вырашыла абысціся святлом мабільнага тэлефона?.. Але навошта?..

Муж уключыў святло адначасова і ў прыбіральні, і ў ванным пакоі. Цяпер лямпачкі гарэлі ва ўсёй кватэры, за выключэннем балкона. Прыслухаўся. Зноў цішыня. І зноў мозг пачаў маляваць усякія жудасці. Гэтым разам чамусьці прыгадалася смерць Элвіса Прэслі, дакладней адна з яе версій, згодна з якой музыка памёр на ўнітазе.

Ціхенька пастукаў у прыбіральню. Нахіліў галаву да дзвярэй, імкнучыся ўлавіць гукі па той бок. Было страшна, што дзверы раптоўна адчыняцца і з вялікай сілай удараць у скронь, таму Муж моцна сціснуў ручку, спрабуючы пры гэтым пакінуць яе нерухомай. Але нават так было страшна: здавалася, што зараз нешта вострае імгненна праб'е дзверы навылёт і трапіць у галаву... Напэўна, свядомасць, спрабуючы падагнаць падзеі пад вядомую мадэль, супастаўляла сітуацыю з усімі хорарамі, якія Муж толькі бачыў, і прапаноўвала магчымыя варыянты...

Алесь Яфімаў не любіць пастаральныя матывы, «сацрэалізм» і відавочны пафас. Лічыць, што ў наш час не варта арыентавацца выключна на традыцыю і патрыярхаў — сёе-тое незаганна падгледзець і ў такіх творцаў, як Дэвід Лінч. Яго новы твор ад першага да апошняга радка трымае ўвагу — чытаць не кінеш.

Крыніца: Маладосць

Прочитано 258 раз
Авторизуйтесь, чтобы получить возможность оставлять комментарии